Denetimsizliğin acı sonucu

Ağrı’da yaşanan ve bir vatandaşımızın hayatını kaybetmesiyle sonuçlanan asansör kazası, hepimizi derinden üzmüştür. Her şeyden önce merhum Mustafa Aksoy’a Allah’tan rahmet, ailesine ve yakınlarına sabır diliyorum.

Ancak bu olayın ardından sormamız gereken önemli bir soru vardır:
Bu gerçekten kaçınılmaz bir kaza mıydı, yoksa önlenebilir bir ihmalin sonucu muydu?

Bir insanın hayatını kaybettiği her olaydan sonra "takdiri ilahi" diyerek konuyu kapatmak kolaydır. 
Fakat tedbir alınabilecek bir konuda ihmali görmezden gelmek hem vicdani hem de hukuki açıdan doğru değildir.

Asansörler artık lüks değil, günlük hayatın ayrılmaz bir parçasıdır. Her gün binlerce insan, yaşlılar, çocuklar ve engelliler bu sistemleri kullanmaktadır. Bu nedenle asansör güvenliği yalnızca bina yöneticilerinin değil, bakım firmalarının, denetim kuruluşlarının ve kamu kurumlarının ortak sorumluluğudur.

Bir asansörün güvenli çalışması için düzenli bakım yapılmalı, teknik kontroller aksatılmamalı ve denetimler sadece evrak üzerinde değil, sahada etkin şekilde gerçekleştirilmelidir.

Çünkü denetimin amacı ceza yazmak değil, can kaybını önlemektir.
Ne yazık ki ülkemizde birçok alanda olduğu gibi bazı zamanlar denetimler, olay yaşanmadan önce değil, olay yaşandıktan sonra gündeme gelmektedir.

Oysa gerçek denetim, kazadan sonra değil kazadan önce yapılan denetimdir.
Bugün Ağrı’da yaşanan bu acı olayın ardından sadece sorumluları aramak yetmez. Şehirdeki tüm apartmanlar, kamu binaları, iş merkezleri ve sitelerde bulunan asansörlerin kapsamlı şekilde gözden geçirilmesi gerekir.

Vatandaşların güvenliği için bakım kayıtları incelenmeli, eksiklikler giderilmeli ve gerekli yaptırımlar uygulanmalıdır.

Unutulmamalıdır ki;
Denetimsizlik kader değildir. İhmal bir tercih, tedbir ise bir sorumluluktur.

Hiç kuşkusuz medeniyet seviyemiz ancak insan hayatına verdiğimiz değerle ölçülür.

Eğer bir insanın hayatını kurtaracak tedbirleri zamanında alabiliyorsak, işte o zaman gerçekten gelişmiş bir toplum olduğumuzu söyleyebiliriz.

Temennimiz odur ki bu acı olay son olsun; hiçbir aile bir ihmal nedeniyle evladını, babasını veya kardeşini kaybetmesin.

Çünkü bir canın bedeli hiçbir maliyet hesabıyla ölçülemez.
Tedbir hayat kurtarır, denetim ise tedbirin güvencesidir.