Canım kardeşim!
Allah sana akıl vermiş; düşünesin, sorgulayasın, doğruyu yanlıştan, iyiyi kötüden ayırasın diye...
Ve sana verdiği akılla seni imtihan etmiş; iyilikler yapıp kötülüklerden uzak durasın diye...
Allah’ın sana verdiği aklı neden kullanmıyorsun?
Neden başkalarının aklıyla düşünmeyi tercih ediyorsun?
Neden senin olmayan bir işaret parmağının gösterdiği yeri kendine hedef seçiyorsun?
Biri bir şey söylüyor; araştırmadan, düşünmeden, ölçüp tartmadan hemen peşine takılıyorsun.
Biri bir yol gösteriyor; sormadan, soruşturmadan, nereye varacağını bilmeden yürümeye başlıyorsun.
Akıllı insan sorgular.
Akıllı insan düşünür.
Akıllı insan ölçer, tartar.
Ölçüp tartan ise;
Her söylenene inanmaz.
Her kalabalığa katılmaz.
Her makamın önünde eğilmez.
Hâlbuki;
Allah seni, sana verdiği akılla imtihan edecek; başkasına verdiği akılla değil...
Sen kendi kararlarınla bir kişilik sahibi olacaksın; başkasının aldığı kararlarla değil...
Kısacası;
Başkasının aklından istifade et; ama kendi aklını kullan!
Aklını kullan!
