Yazarın biri, Antik Roma’yı eleştirmek için bir hikâye yazmış.
Hikâye kısaca şöyle:
“Antik Roma döneminde, küçük bir şehirde büyük bir park ve mesire alanı yapılmış.
Öyle büyük ki hazineden sandık sandık altın harcanmış da ancak bitirilmiş.
Caddeler açılmış, sokaklar yapılmış, yollar taşlandırılmış, piknik ve dinlenme alanlarına kamelyalar kurulmuş, ağaçlar dikilmiş, çimler ekilmiş...
16 yıl önceki açılışta olduğu gibi görkemli bir törenle gerçekleştirilmiş.
Ne var ki açılıştan kısa bir süre sonra çimler ve ağaçlar kurumaya başlamış.
Araştırmışlar, bakmışlar:
Mesire alanını yaparken sulama sistemini planlamayı unutmuşlar.
Hazineden yine sandık sandık altın harcayıp mesire alanındaki cadde, sokak ve yolları sökmüş, her şeyi sil baştan yapmışlar...”
Yazar, bu hikâyeyi bir tarihçi eleştirmene göndermiş:
“Bir de siz bakın, tarihçi gözüyle eleştirin.” demiş.
Hikâye çok geçmeden geri dönmüş.
Üzerinde kırmızı kalemle kocaman bir SIFIR yazıyormuş.
Yanında da kısa bir not:
“Roma’yı lütfen kendi bürokratik zekânızla karıştırmayınız.
Romalılar, sulama sistemini hesap etmeden taş üstüne taş koymazlardı.”
