Gülavi Bey, köylere seçim çalışmasına gitti.
Yüksek iki dağın arasında, bir vadide kurulu köyde, köyün kaşmerine:
"Dile benden ne dilersen," dedi.
Kaşmer, gayet ciddi bir üslupla:
"Kışın çok kar yağıyor. Kar erimeyince bahar bizim köye geç geliyor. Köyümüzün üstünü kapatabilirseniz muhteşem olur," dedi.
Köylüler kaşmere güldü ama Gülavi Bey başını kaldırıp gökyüzüne, dağların başına uzun uzun baktı...
İl başkanı dayanamadı, hızlıca yanına koşup kulağına eğilip fısıldadı.
"Sayın vekilim, köyün kaşmerini ciddiye almıyorsunuz inşallah?"
Gülavi Bey, kafasındaki karmaşanın içinde debelenip durdu.
"Köyün üstünü kapatmak kolay olur ama bu iş için çok kereste lazım olacak..." dedi.
Gülavi Bey, "şaşkın" lakabının kendisinden önce ulaştığı başka bir köyde, sırtını büyük bir tezek yığınına dayadı.
Havayı derin derin ciğerlerine çekip:
"Ohhh... Piramit de mis gibi tarih kokuyor." dedi.
İl başkanı, uyarmak amacıyla:
"Efendim, bu yığın tarihi Mısır piramidi değil; kışlık yakacak için oluşturulan hayvan gübresidir..." dedi.
Gülavi Bey, hiç istifini bozmadı.
"Ne fark eder ki; ha mısır gübresiyle yapılmış olsun, ha hayvan gübresiyle. Önemli olan bizde de yapılmış olması..." dedi.
Öteki köyde toplantı vardı.
Köyün ağası, kendisini fazla önemsemeyen Gülavi Bey'e sordu:
"Vekilim, beni tanımadın herhalde?"
Gülavi Bey hiç düşünmeden:
"Nasıl tanımam, tanıdım tabii ki..." dedi.
Köyün ağası sevindi.
Kendisine ismiyle hitap edilip onurlandırılacağını düşünürken...
Gülavi Bey, pişkin pişkin gülümsedi:
"İsmini söyle bari, arkadaşlarım da seni tanısın..." dedi.
Bir dağ köyünde ise seçim çalışması yapan rakip partinin milletvekili adayıyla karşılaştı.
Rakip adayın yanına gidip kendisi için oy istedi:
"Oyunuzu mutlaka bekliyorum..." dedi.
Rakip aday gülme krizine girdi:
"Ben rakip partinin adayıyım. Size nasıl oy vereyim?"
Gülavi Bey, rakip adayın kulağına eğildi:
"Hatrım için sandığa gitmeyin ya da oyunuzu yakın, barı rakibe de gitmesin..." dedi.
(Devam edecek)
