Camiada bir değeri yoktur, değerinin olmadığını kendisi de biliyor.
Belki de bu yüzden sürekli uç noktalara dokunuyor. Dikkat çekmek, gündemde kalmak ve kendisini önemli göstermek için her fırsatta bir yerlere sataşıyor…
Soldayken sağdakileri darağacına göndermekten, Yassıada'ya yollamaktan söz ediyordu.
Sağdayken ise boş teneke misali ses çıkarıyor; yeter ki sesi duyulsun, insanlar da kendisini adam sansın istiyor.
Hayır, yalnızca zevzeklikle yetinse… Liderlere bile akıl veriyor, onlara yol göstermeye kalkışıyor.
Aslında bu konu bizi pek ilgilendirmiyor. İçi dolu olmayan sesin zevzeklikten ibaret olduğunu biliyoruz.
Ancak mezarlığın yanından geçen korkaklar gibi durmadan ıslık çalması, artık insanın kulağını tırmalıyor.
Önce soy sop meselesine giriyor. Âdem Peygamber'e kadar dedelerini sıralıyor. Dede Korkut bile bunun yanında cahil kalıyor.
Ardından biraz cesaretleniyor, ona buna racon kesmeye başlıyor.
Şimdilerde ise aşiretçiliği yeniden hortlatmaya çalışıyor.
Kendisini aşireti üzerinden övmekle yetinmiyor; başkalarından söz ederken de aşiretlerini ön plana çıkarıp övmeye çalışıyor.
Sanki insanın değeri, mensup olduğu aşiretin büyüklüğüyle ölçülüyormuş gibi!
Oysa insanı büyüten aşireti değil; aklı, ahlakı, birikimi ve ortaya koyduğu değerlerdir.
Ne diyelim!
Ne kadar ses çıkarırsa çıkarsın, içi boş tenekeden değerli bir ses çıkmıyor.