Saklı tarihin yüreğinde, iki komşu ülkede iki bilge kral yaşarmış.
Asla savaşmaz, fakat her fırsatta çeşitli hediye ve armağanlara yüklenmiş zekâ gösterileriyle birbirlerini yoklar, üstün gelmeye çalışırlarmış.
Krallardan biri, ülkesinin en önemli heykeltıraşını huzuruna çağırmış.
Heykeltıraştan altından, aynı ölçülerde, aynı ağırlıkta ve birbirinin tıpatıp aynısı üç insan heykeli yapmasını istemiş.
“Aralarında bir fark olacak ama bu farkı sadece ikimiz bileceğiz.” demiş.
Heykeller hazırlanmış ve komşu kralın doğum gününde, doğum günü hediyesi olarak, kendisine gönderilmiş.
Heykellerin yanına bir de mektup konulmuş:
“Doğum gününü bu üç altın heykelle kutluyorum. Bu üç heykel birbirinin tıpatıp aynısı gibi görünebilir.
Ama içlerinden biri diğer ikisinden çok daha değerlidir. O değerli heykeli bulunca beni haberdar edin.”
Hediyeyi alan kral, önce heykelleri tarttırmış, sonra her türlü ölçüye vurmuş.
Üç altın heykel gramına kadar eşit, ölçüleri de aynıymış.
Ülkesinde sanattan anlayan ne kadar sanatçı varsa çağırtmış. Hepsi de heykelleri büyük bir dikkatle incelemişler ama aralarında bir fark görememişler.
Günler geçmiş...
Bütün ülke kralın sıkıntısını duymuş ama kimse çözüm bulamamış.
Son çare olarak, isyankâr yapısı nedeniyle zindana attırılan bilge bir gence haber gönderilmiş:
“Kralımızın bu sıkıntısını gider, özgürlüğüne kavuş...” denilmiş.
Genç bilge teklifi kabul etmiş.
(Devam edecek.)
