Bir fikre, bir siyasi görüşe veya bir ideolojiye hastalık derecesinde bağımlıdırlar.
Sahip oldukları düşünceleri ölümüne savunur, karşı düşünceye ölümüne meydan okurlar.
İnsani düşünceden yoksundurlar; empatiden ve hoşgörüden neredeyse bihaberdirler.
Varlıklarını, ötekileştirdikleri insanların yokluğu üzerine inşa ederler.
Ötekileştirdikleri insanları gördüklerinde yüzlerine meymenetsiz bir ifade yerleşir.
Kendilerine göre ötekiler; onur, şeref, ilim gibi değerlere sahip olmadıkları için:
Cahil kabul ederler.
İkinci sınıf kabul ederler.
Zannederler ki;
Kendilerinin kanı kırmızı, ötekilerin siyah veya bozuktur.
Kendilerinin kafatasları sağlam, ötekilerin çatlaktır.
Kendileri cenneti garantilemiş, ötekilerin hepsi cehennemliktir.
Ondandır; ötekileştirdikleri insanları küçümsüyor, insan yerine koymuyor ve onlardan nefret ediyorlar.
Sahip oldukları bu yobaz düşünceyle kendilerini de bir davanın sahibi olarak görüyorlar.
İnsan diyorsunuz;
"Dil, din, sınıf, ırk, fikir, felsefe, mevki ve makamı ne olursa olsun saygındır."
“Ötekiler hariç...” diyorlar.
"Yaratılanı sev, Yaradan'dan ötürü." diyorsunuz.
"Ötekileri Yaradan da sevmiyor..." diyorlar.
Düşünce özgürlüktür ama düşünce yobazlığı esarettir.
Düşünce farklılığı medeniyettir ama düşünce yobazlığı cehalettir.
Düşüncelerden korkmayın ama düşüncenin yobazlığından uzak durun.
