İlkokula daha yeni başlayacak. Kalem tutmasını, defter açmasını öğrenecek. Okulu, sınıfı, öğretmeni; kısacası hayatı daha yeni tanıyacak.
Fakat aklına koymuş küçük oğlum: Okuyup vali olacakmış.
Hedefine nasıl ulaşacağını nereden öğrenmiş bilmiyorum ama sistemi, torpili, talebi, takibi; anlayacağınız, hayatın tüm gerçeklerini şimdiden öğrenmiş ve kulis yapmaya başlamış.
“Hangi cemaat daha büyük?
Kimlerin medyası var?
Hükümet hangi grupları dinliyor?
Hangi cemaate geçersem daha hızlı ve daha büyük illere vali olarak atanırım?..” diye araştırıp duruyor.
Hedefine ulaşır, vali olur da Müslümanlar arasına nifak sokar, müminleri birbirine düşürür diye korkmaya başladım artık.
Çünkü daha bu yaşta, medyası olan ve büyük cemaat takılan komşuların evinden hiç çıkmıyor. Kümes açsalar bile açılışa, hayırlı olsun'a koşuyor.
Medyası olmayan küçük cemaat ve tarikat ehli komşular cennetten Kevser suyu da sunsalar yüzlerine bile bakmıyor.
Geçenlerde aldım karşıma:
“Helâket ve felâket asrındayız. İmanımızın selameti için bir mürşid-i kâmile ihtiyacımız vardır. Bizler için o mürşid-i kâmil bir rehber şahsiyet de olabilir, bir tarikat da, bir cemaat de...”
Fakat yöneticilerin bir gruba dâhil olmaları doğru olmaz. Yöneticiler, yönettiklerine eşit mesafede duramıyorlarsa Allah’ın Adl ismine aykırı davranmış olurlar...” diye nasihatlerde bulundum.
Dinlemek bile istemedi.
Baktım, oğlumun aklı dine hizmette değil, makamda... Kalbi Allah rızasında değil, kendisini razı edebilecek olandan yana.
“Bak oğlum,” dedim.
“Bazı insanlar dünya nimetlerini elde etmek için çok büyük çaba gösterebilirler. Ancak müminler Allah’ın rızasına ve cennetine talip olurlar; çabalarını da bu hedef için harcarlar.”
Gülümsedi oğlum.
“Baba,” dedi.
“Ben seni anlıyorum da senin beni anlayabilmen için öncelikle küçük bir insan, sonrasında büyük illere vali olma hayalinin olması gerekiyor...”
Sırıtıp sağ gözünü kırptıktan sonra ekledi:
“Bilmem anlatabildim mi?”
(Bu makalem 23.06.2012 tarihinde Güncel Gazetesi'nde yayınlanmıştı.)
