Genç bilge, heykelleri büyük bir dikkatle incelemiş.
Sonra ince bir tel istemiş.
Meraklı bakışlar arasında teli birinci heykelin kulağından içeriye doğru sokmuş.
Kulaktan giren tel, heykelin ağzından dışarı çıkmış.
“Bu heykel değerli değildir.” demiş.
İkinci heykele de aynı işlemi yapmış.
Kulaktan giren tel, bu kez ağızdan çıkmak yerine diğer kulaktan çıkmış.
“Bu heykel de değerli değildir.” demiş.
Üçüncü heykelde ise tel kulaktan girmiş ama bir yerden dışarı çıkmamış.
Ancak telin sığabileceği bir kanal, kalp hizasına kadar iniyor, oradan öteye gitmiyormuş.
“İşte, değerli olan heykel budur...” demiş.
Bilge gencin yorumuyla, kralın ağzından, heykelleri gönderen komşu krala mektubunun cevabı yazılmış.
Hediyeler için teşekkür edildikten sonra şöyle denilmiş:
“Kulağından gireni ağzından çıkartan insan, söz taşıyan insandır, değerli değildir.
Bir kulağından gireni diğer kulağından çıkaran insan, boş insandır, değerli değildir.
Değerli olan insan, kulağından gireni yüreğine gömen insandır...”
Allah, yüreğimize gömecek kadar değerli sözler duymayı; duyduğumuz her sözü yüreğimize gömebilecek değerde insanlar olmayı...
Bir de değerli insanlarla yaşamayı nasip etsin.
