Köyün delisi, köyün deresinde kedisini yıkıyormuş.
Yoldan geçen Nasrettin Hoca, “Evladım, dere suyunda kedi yıkamak olmaz.” demiş.
Köyün delisi, “Yıkıyorum ya, Hocam, bak, oluyor...” diye cevap vermiş.
Nasrettin Hoca, “Evladım, derenin suyu kediyi öldürür.” demiş.
Köyün delisi, “Korkma, Hocam, ‘su hayattır’ derler...” diye karşılık vermiş.
Nasrettin Hoca, bakmış söz para etmiyor, çıkıp gitmiş. Köyün delisi de kedisini yıkamaya devam etmiş.
Nasrettin Hoca dönüşte, köyün delisini ölü kedinin başında düşünceli bir hâlde görünce söylenmiş:
“Evladım, ben sana demedim mi? Dere suyunda kedi yıkanmaz. Dere suyu kediyi öldürür!”
Köyün delisi ağlamaklı olmuş:
“Hocam,” demiş, “ben kediyi yıkarken değil, sıkarken öldü.”
Aynen öyle oldu.
Şehrin valisi:
“Şehrin değerli arazileri, değersiz arazileriyle hokus pokus yöntemiyle yer değiştirdi, hırsız var!” dediğinde;
“Hırsız değil o, bizim vekildir...” dedik.
Şehrin aydınları:
“Şehrin hazinesini betonla değiştiriyorlar, soygun var!” dediklerinde;
“Soygun değil o, yatırımdır...” dedik.
Şimdi batmış şehrin başında ağlamaklı durmuş...
"Bizi dinlemediniz, şehrin batacağı belliydi..." diyenlere,
“Yatırım yaparken değil, götürürken battı...” diyoruz.
