Tahran sokakları ne düşünüyor: Barış mı çatışma mı?

İran ile ABD arasında 6 Şubat’ta Umman’da başlayan dolaylı temaslar ve ardından Cenevre’de sürdürülen görüşmeler, yeni bir nükleer anlaşma ihtimalini yeniden gündeme taşıdı. Ancak İran kamuoyunda bu sürece dair duygular ikiye bölünmüş durumda: umut ve kaygı.

Tahran’ın yoğun noktalarında vatandaşlarla yapılan görüşmeler, toplumun diplomatik süreci temkinli bir iyimserlikle izlediğini gösteriyor. Özellikle ekonomik yaptırımların hafiflemesi ve uluslararası izolasyonun sona ermesi ihtimali, barış beklentisini güçlendiriyor. Buna karşın tarafların “kırmızı çizgilerinden” taviz verip vermeyeceği konusundaki belirsizlik, savaş ihtimaline dair endişeleri canlı tutuyor.

Emekli bir İranlı vatandaş, savaşın yıkıcı sonuçlarına dikkat çekerek en makul seçeneğin diplomasi olduğunu savundu. Küresel dengelerin değiştiğini ve İran’ın uzun vadeli çıkarlarının barış ortamında daha iyi korunacağını dile getiren vatandaş, halkın genel olarak çatışma istemediğini ifade etti.

Öte yandan ismini paylaşmak istemeyen bir üniversite öğrencisi, müzakerelerin yeterince şeffaf yürütülmediğini belirtti. Tarafların hangi noktalarda geri adım atabileceğinin bilinmediğini söyleyen öğrenci, mevcut gerilim ortamının sınırlı bir askeri karşılaşmaya ya da daha geniş çaplı bölgesel bir çatışmaya dönüşme riskini göz ardı etmediğini dile getirdi.

Bir başka emekli İranlı ise diplomasinin her zaman değerli olduğunu vurgularken, görüşmelerin geç başlatıldığını savundu. Ona göre süreç daha önce başlasaydı bugün daha net sonuçlar alınabilirdi. Mevcut tabloya dair iyimser olmadığını belirten vatandaş, yine de savaş ihtimalinin ortadan kalkmasını temenni etti.

Uzmanlara göre İran-ABD nükleer müzakere süreci yalnızca iki ülkeyi değil, Orta Doğu’daki güç dengelerini ve küresel enerji piyasalarını da yakından ilgilendiriyor. Olası bir anlaşma, yaptırımların hafiflemesiyle İran ekonomisinde rahatlama sağlayabilirken, başarısızlık senaryosu bölgesel gerilimi artırabilir.

Tahran sokaklarında hakim olan duygu ise net: İran halkı yeni bir savaşı değil, ekonomik istikrar ve uluslararası normalleşmeyi istiyor. Ancak sürecin nasıl sonuçlanacağı, tarafların diplomatik esnekliğine bağlı görünüyor.