Birinci Dünya Savaşı'nın ayırdığı kardeşlerin torunları 100 yıl sonra Ağrı'da buluştu

Ağrı’nın Hamur ilçesine bağlı Kandildağı köyünde yaşayan Mala Baro ailesinin Birinci Dünya Savaşı döneminde başlayan ayrılık hikâyesi, yaklaşık 100 yıl sonra torunların buluşmasıyla yeni bir sayfa açtı. Türkiye ile İran arasında ayrı kalan beş kardeşin çocukları ve torunları, yıllar süren arayışın ardından birbirlerine ulaşmayı başardı.

Ağrı’da yaşayan iş insanı ve siyasetçi Vahap Santor’un Karaköse Haber muhabirine aktardığı aile hikâyesine göre, Osmanlı Devleti’nin son dönemlerinde yaşanan savaşlar ve sınırların değişmesi, Kandildağı köyünde yaşayan Baro Ağa’nın ailesini de etkiledi. Baro Ağa’nın beş oğlundan Osman, Ferhan ve Yusuf Türkiye tarafında, Ağrı’da kalırken Hasan ve Hüseyin ise İran’ın Kaleni şehrinde yaşamlarını sürdürdü.

Aynı aileden gelen kardeşler, farklı ülkelerde hayat kurmak zorunda kaldı. Aralarındaki mesafe ve sınır koşulları nedeniyle yeniden bir araya gelemeyen kardeşlerin hasreti yıllarca sürdü.

Kardeşler kavuşamadı, arayış çocuklarına kaldı

Aileden aktarılan bilgilere göre, birbirlerini yeniden görmek isteyen kardeşler yaşamları boyunca akrabalarına ulaşmaya çalıştı. Ancak bütün çabalarına rağmen sağ oldukları dönemde buluşamadılar.

Kardeşlerin ailelerine bıraktığı en büyük istek, birbirlerinden kopan akrabaların bulunmasıydı. Bu istek sonraki kuşaklara aktarıldı. Türkiye’de yaşayan aile üyeleri İran’daki akrabalarının, İran tarafındakiler ise Ağrı’da kalan yakınlarının izini sürmeye devam etti.

Yıllar geçtikçe aile büyüdü, yeni kuşaklar dünyaya geldi. Birbirlerini hiç görmemiş torunlar, büyüklerinden dinledikleri hikâyeler sayesinde İran ve Türkiye’de akrabaları olduğunu biliyordu.

2019 yılında sosyal medya üzerinden birbirlerini buldular

Yaklaşık bir asır süren ayrılığın sona ermesinde sosyal medya etkili oldu. Aile üyeleri, 2019 yılında internet üzerinden yürüttükleri araştırmalar sonucunda birbirleriyle bağlantı kurmayı başardı.

İlk buluşma için Türkiye’de yaşayan akrabalar İran’a gitti. Uzun yıllardır birbirlerinden ayrı yaşayan ailelerin torunları, burada ilk kez yüz yüze görüşerek aile geçmişleri hakkında konuşma fırsatı buldu.

Daha sonra İran’da yaşayan akrabalar da Ağrı’ya gelerek dedelerinin yaşadığı toprakları ziyaret etti. Hamur ilçesindeki buluşmada, geçmişte birbirlerinden ayrı düşen beş kardeşin torunları aynı çatı altında bir araya geldi.

Dedelerinin kavuşamadığı akrabalarına torunları kavuştu

Osman, Ferhan, Yusuf, Hasan ve Hüseyin kardeşlerin hayattayken gerçekleştiremediği buluşma, sonraki kuşaklar tarafından gerçekleştirildi.

Ailenin Türkiye ve İran’da yaşayan üyeleri, yaklaşık 100 yıllık ayrılığın ardından yeniden iletişim kurarken büyüklerinden kendilerine aktarılan akrabalık bağlarını da canlandırdı.

Vahap Santor, yaklaşık bir asır sonra gerçekleşen aile buluşmasına ilişkin Karaköse Haber muhabirine yaptığı değerlendirmede şu ifadeleri kullandı:

“Birinci Dünya Savaşı'nın ardından yaşanan gelişmeler, yalnızca ülkelerin sınırlarını değiştirmedi, birçok aileyi de birbirinden ayırdı. Ağrı'nın Hamur ilçesine bağlı Kandildağı köyünde yaşayan Baro Ağa'nın beş oğlunun hikâyesi de bunlardan biri. Osman, Ferhan ve Yusuf Ağrı'da kalırken Hasan ve Hüseyin İran'da yaşamlarını sürdürmek zorunda kaldı. Kardeşler yıllarca birbirlerine kavuşmanın özlemini çekti ancak bu hasret sona ermeden hayatlarını kaybettiler.

Geride kalan evlatlarına ve torunlarına ise birbirlerini bulma isteğini miras bıraktılar. Yıllarca anlatılan bu aile hikâyesi, 2019 yılında sosyal medya aracılığıyla kurulan iletişim sayesinde yeniden hayat buldu. Önce Türkiye'deki akrabalar İran'a gitti, ardından İran'daki aile üyeleri dedelerinin topraklarına, Ağrı'ya geldi. Birbirini hiç tanımayan torunlar aynı sofrada buluştu, ailelerinin geçmişini birlikte konuştu.

Bu buluşmanın en anlamlı tarafı, dedelerin gerçekleştiremediği kavuşmanın torunlara nasip olmasıdır. Aradan yaklaşık 100 yıl geçmesine rağmen aile bağları kopmamış. Sınırlar insanları farklı ülkelerde yaşamaya mecbur bırakmış olabilir ama akrabalıklarını ve birbirlerine duydukları özlemi ortadan kaldıramamış. Kandildağı'ndan İran'a uzanan bu hikâyenin gelecek kuşaklara da aktarılmasını istiyoruz.”