Erzurumlu kadın arıcıdan örnek başarı hikayesi: 'Ölene kadar devam edeceğim'
Erzurum'un Aşkale ilçesinde yaşayan 60 yaşındaki Gülsen Eken, dedesinden ve babasından miras kalan arıcılık mesleğini devlet destekleriyle yeniden canlandırarak yıllardır büyük bir tutkuyla sürdürüyor.
Haberin Özeti
- • Erzurum'un Aşkale ilçesinde yaşayan Gülsen Eken, dedesi ve babasından miras kalan arıcılık mesleğini devlet destekleriyle yeniden hayata geçirdi.
- • Evinin bahçesinde arıcılık yapan Eken, ürettiği balları satarak gelir elde ederken kadınlara da bu mesleği tavsiye ediyor.
- • "Bahçede arı sesi duymadığım zaman sanki oralar yıkılmış gibi hissediyorum" diyen Eken, arıcılığı ömrünün sonuna kadar sürdürmek istediğini söyledi.
Erzurum'un Aşkale ilçesine bağlı Merdivenköy Mahallesi'nde yaşayan Gülsen Eken, çocukluk yıllarında ailesinden öğrendiği arıcılık mesleğini yıllar sonra yeniden hayata geçirerek bölgedeki kadınlara örnek oluyor. Dedesi ve babasının uzun yıllar yaptığı arıcılığı büyük bir sevgiyle sürdüren Eken, hem üretim yapıyor hem de elde ettiği balları satarak aile ekonomisine katkı sağlıyor.
Babasının yaklaşık 26 yıl önce vefat etmesinin ardından arıcılığa ara vermek zorunda kalan Eken, uzun yıllar boyunca yeniden kovan sahibi olmanın hayalini kurdu. Maddi imkânsızlıklar nedeniyle arıcılığa dönemeyen Eken, 2010 yılında devlet desteklerinden yararlanarak yeniden kovan sahibi oldu ve çocukluğundan beri tutkuyla bağlı olduğu mesleğe geri döndü.
Arıcılığın kendisi için yalnızca bir geçim kaynağı değil, aynı zamanda yaşamının ayrılmaz bir parçası olduğunu belirten Gülsen Eken, "Dedem arıcıydı. Dedemden sonra babam yaptı. Babamın 150-200 arı kovanı vardı. Babam vefat etti. Sonra arılarımız bitti. Ben de hırs yaptım ve yıllar sonra mesleğe devam ettim." dedi.
Zaman zaman arı hastalıkları nedeniyle kovan kayıpları yaşadığını anlatan Eken, devlet hibeleri sayesinde yeniden üretime başladığını ifade ederek, kadınların da bu alana yönelmesi gerektiğini söyledi.
Arılarla ilgilenmenin kendisine huzur verdiğini belirten Eken, "Hamurumu, ekmeğimi, peynirimi, yağımı yapıyorum sonra arılarıma bakıyorum. Benim için çok güzel bir iş. Benden sonra görüp başlayan kadınlar da var. Bu işi parası için yapmıyorum, benim için bir uğraşı. Boş kaldığım zaman hemen arıların içine gidiyorum. Bu iş adeta bağımlılık. Bahçede arı sesi duymadığım zaman sanki oralar yıkılmış gibi hissediyorum. Şeker ve tansiyon hastasıyım ama arılardan uzak duramıyorum. Ölene kadar devam edeceğim. Kadınlara tavsiye ediyorum. Hem uğraşı olur hem de gelir elde ederler. Beni görenler önceden şaşırıyordu, şimdi insanlar alıştı." diye konuştu.
Arıcılığı ailesinden öğrendiğini, daha sonra bilgisini geliştirmek amacıyla eğitimlere katıldığını anlatan Eken, Atatürk Üniversitesi'nde düzenlenen kurslardan da yararlandığını söyledi.
Devlet desteklerinin kendisi için büyük bir fırsat olduğunu dile getiren Eken, "Babamın vefatından sonra çok yapmak istedim ama maddiyatımız yetmedi. Devletimiz destek oldu. Çerçevemin çivisine kadar getirdiler. Hibe olmasaydı alamazdım. Allah, vesile olanlardan razı olsun." ifadelerini kullandı.
Arıcılığın emek ve sabır gerektiren bir meslek olduğunu vurgulayan Eken, "Bakıma girdiğiniz zaman arılar insanı 5-10 yerden sokar ama tuzlu su, kolonyayla hallediyoruz. Arıcılık bakım isteyen bir şey. Her gün 2-3 saatimi alıyor. Yorucu ama severek yaptığında çok güzel oluyor." dedi.
Yıllardır büyük bir özveriyle sürdürdüğü arıcılıkla çevresindeki kadınlara da ilham veren Gülsen Eken, mesleğini ömrünün sonuna kadar sürdürmek istediğini belirtiyor.
Bakmadan Geçme
