Ruhsal gelişimini tamamlamış Budist Bilge, gece bir rüya gördü:
Rüyada, Buda ile birlikte Nirvanaya doğru yürüyorlardı.
Nirvananın zirvesi göründüğünde, Buda durdu:
"Sermayen buraya kadar, zirveyi görmek için zirveyi hak etmiş bilgenin davetini beklemen gerekiyor." dedi.
Budist Bilge şaşırdı.
"Zirvede, zirveyi benden daha çok hak eden birisi mi var?" diye sordu.
Buda, cevap verdi:
"Evet, zirveyi senden daha çok hak eden birisi var." dedi.
Budist Bilge edeple:
"Efendim, kimdir bu aydınlanmış kişi, ben onu tanıyor muyum?" diye sordu.
Buda, "hayır" anlamında başını salladı:
"'Taşlanan Bilge' diyorlar. Ben onu hiç görmedim ama o beni çok iyi tanıyor, davet ederse tanışırsınız..." dedi.
Budist Bilge rüyadan uyandı:
"Kimdir bu 'Taşlanan Bilge' ki Nirvananın zirvesine, benden daha erken ulaşmış olsun?" diye düşündü durdu.
Nihayet aramaya karar verdi ve yola koyuldu. Şehrin birinde bir kalabalık gördü, merak edip kalabalığa yaklaştı.
Baktı ki şehir halkı toplanmış bir adamı taşlıyorlar.
Budist Bilge kalabalığı yarıp taşlanan adamın üzerine kapandı. Kalabalık dağılıp gidince, acılı adamı alıp derenin kenarına götürdü; yıkadı, yaralarına merhem sürdü ve sordu:
"Kimsin sen?"
Adam üzüntüyle cevap verdi.
"Bu şehrin bilgesiyim." dedi.
Budist Bilge şaşırdı:
"Seni dövenler kimdi ve neden dövüyorlardı?" diye sordu.
Adam gülümsedi:
"Dövenler aydınlatamadığım halktı ama dövdürenler Buda'nın düşmanlarıydı." dedi.
Budist Bilge şaşırdı:
"Buda'nın düşmanları var mı ki?" diye sordu.
Adam, soruyla cevap verdi:
"Halkı Buda ile aldatan herkes Buda'nın düşmanı değil mi ki?" dedi.
Budist Bilge, evet anlamında başını salladı:
"İyi de, halk kendisini Buda ile aldatanları tanımıyor mu?" diye sordu.
Adam :
"Tanımıyorlar, çünkü halkı Buda ile aldatanlar, hep Buda'nın kılığında yaşıyorlar." dedi.
Budist Bilge merak etti:
"Peki, halkı Buda ile aldatanları sen nasıl tanıyorsun?" diye sordu.
Adam, gururla gülümsedi:
"Çünkü ben Buda'yı çok iyi tanıyorum..." dedi.
(Orjinal öyküdür, kaynak belirtilmeden alıntı yapılamaz.)
